December 31, 2013
लामो प्रवासकालपछि हामी स्वदेश फर्कदै छौ । यस अवसरमा देशवासीका नाउँमा एक दुई शब्द सम्बोधान गर्नु उचित ठान्दछु ।
हाम्रो देश आज राष्ट्रिय संकटमा छ । यता, केही बर्ष देखी यो संकट चर्किदै गएको कुरा सबैले महसुस गरेकै हो । यसले गर्दा राष्ट्रिय अस्तित्व नै समाप्त हुने स्थिती आएको छ । यस तथ्यलाई अरुले पनि स्वीकार गरेका छन् । बखत बखत महाराजधिराज लगायत सबैले राष्ट्रिय अस्तित्वमाथी परेको अतराको चर्चा गरेका छन् । हामी यो गंभिर वास्तविकतालाई बुझेर स्वदेश फर्कदै छौं । हाम्रो विचारमा अस्तित्वको संकट आइपर्नुको मुख्य कारण राष्ट्रिय एकताको अभाव हो । त्यसले गर्दा हाम्रो देशमा विदेशी तत्वहरु कुचक्र चलाउन र नेपाललाई अन्तराष्ट्रिय षडयन्त्रको अखडा बनाउन सफल हुनथालेका छन् । सम्पूर्ण नेपाली जनताको सामूहिक प्रयासबाट हुने अभियानबाट मात्र राष्ट्रिय एकता स्थापित हुन्छ । त्यस्तो सामूहिक अभियानले नेपाली जनताको भावनात्मक एकताको संस्थागत आधार पनि तयार पार्छ । राष्ट्रिय एकता कोरा नाराले मात्र हुने भए बिगतका १६ बर्षमा त्यो यसरी छिन्न भिन्न भएर देशले यस्तो सोंचनीय स्थितिमा पुग्नुपर्ने थिएन । आज देशमा स्वार्थपरायणता, साम्प्रदायिकता, व्यक्तिबादी मनोबृत्ति र विदेशपट्टि आमुख हुने प्रबृत्तिको बोलबाला छ । यस्तो परिस्थितीमा सबैभन्दा पहिले राष्टियताको हत्या हुन्छ ।
हिजोसम्म हाम्रो संघर्ष जनताको प्रजातान्त्रिक अधिकारको निमित्त मात्र थियो । त्यसो हुनाले हामीले प्रजातान्त्रिक पक्षमा मात्र बढी जोड दियौं । आज यसमा एउटा नयाँ आयाम थपिएको छ । नेपाली कांग्रेसलाई आज दोहोरो जिम्मेवारी आइपरेको छ । त्यो दोस्रो जिम्मेवारी देशको अस्तित्वको रक्षागर्ने हो । हामीले बर्तमानको नेपालको परिस्थितीको दुईमुखे स्वरुप देखेका छौ ।
‘राष्ट्रियता र प्रजातन्त्र’ भन्नुको तात्पर्य के हो भने प्रजातन्त्रको प्राप्ति र राष्ट्रको रक्षा गर्ने दुबै जिम्मेवारी नेपालीले लिनुपरेको छ । हामीले यी मध्य एउटा मात्र जिम्मेवारीको कुरा ग¥यौ भने हामी एक पक्षीय भएर गलत बाटोतिर लागेका हुनेछौं । यस्तै, हामीले प्रजातन्त्र प्राप्तीमा मात्र जोड दियौं भने राष्ट्रिय संकटको निवारणमा हाम्रो योगदान रहदैन । त्यतिमात्र होइन, यस्तो एकपछीय कार्यले हामी बिदेशीहरुको चालमा पर्ने अबस्थामा पनि रहन्छौ । त्यस्तै, हामीले केवल राष्ट्रियताको मात्र चर्चा ग¥यौं भने १६ बर्ष देखी चल्दै आएको खोक्रो राष्ट्रियताको नाराबाजीमा पुग्छौं र अधिनायकबादको पक्षधर हुनपुग्छौ । यस्तो खोक्रो राष्ट्रियताले देशबासीमा राष्ट्रको रक्षा गर्ने आन्तरिक मनोवल पैदा गर्न सक्दैन । त्यसो हुनाले हामीले राष्ट्रिय एकता प्रजातन्त्रको जगमा खडा हुनसक्दछ, प्रजातन्त्र र विकास वा उन्नति एकअर्कामा आधारित तत्व हुन् भन्ने कुरा पनि बुझ्नु परेको छ ।
नेपाली कांग्रेसले आफ्नो जन्मकालदेखि नै बेलाबेलामा देशहितका लागि ऐतिहासिक र गम्भीर निर्णय लिएको सबैलाई थाहा छ । ००७ सालमा क्रान्तिको निर्णय र त्यसको कार्यान्वयन, त्यसपछि आमचुनावको सदाका लागि महत्व रहने कुरालाई दृष्टिगत गरेर चुनाव गराउने राष्ट्रिय अभियानको नेतृत्व पनि यसैले लियो । त्यस आन्दोलनमा हामीलाई अरु धेरै दलहरुको सहयोग पनि प्राप्त भएको थियो । ०१७ सालमा प्रजातन्त्रमाथी निर्मम एवम् सांघातिक प्रहार भएपछि नेपाली कांग्रेसले प्रजातन्त्रको पक्षमा संघर्ष ग¥यो । र, आज हामीले देशमाथी खतरा आइलागेको बुझेर नेपाली कांग्रेसको परम्पराको अनुरुप यो अर्को ऐतिहासिक निर्णय लिएका छौं ।
प्रत्यक राष्ट्रको इतिहासमा त्यसका बासिन्दाले ज्यानसमेत खतरामा हालेर राष्ट्रको अस्तित्वको रक्षा गर्नुपर्ने घडी पनि आउछ । आज नेपालमा त्यस्तो घडी आएको छ भन्ने हामीलाई लाग्छ । हाम्रा सुभचिन्तकहरुले नेपाल फर्किने हाम्रो चाहनामा निहित खतरालाई ध्यानमा राखेर नर्फकिने सल्लाह दिएकोमा उनिहरुलाई हामी भन्छौ, ‘हामीमाथिको सम्भावित व्यक्तिगत खतरा राष्ट्रको अस्तित्वको खतराको सामु नगण्य भन्ठानेर नै हामीले यो ऐतिहासिक निर्णय लिएका हौं ।’ नेपाली कांग्रेसका कार्यकर्ताहरुले पनि पार्टी निर्देशनअनुसार देश फर्केर अपूर्व शाहस र देशप्रेमको उदाहरण प्रस्तुत गरेका छन् ।
यस राष्ट्रिय संकटको घडीमा हामी सबैले बितेका अप्रिय विवाद, अनुभव र मतभिन्नतालाई बिर्सेर, समाप्त गरेर एकताको सूत्रमा बाँधिनु पर्दछ । हाम्रो कार्यक्रम ‘राष्ट्र रहेन भने हामी रहन्नौं’ भन्ने भावनाले प्रेरित हुनुपर्दछ । देशको उन्नति, जनताको सुख र समृद्धिको पुनीत कार्यमा हामी सबै एकमत भएर लागौं । मैले अवसर पाएको खण्डमा महाराजधिराजका समक्ष पनि आफुलाई लागेका कुरा राख्ने छु । राष्ट्रलाई बचाउने जिम्मेवारी हामी सबैको जिम्मेवारी हो ।
जयनेपाल ।
१९७६ डिसेम्बर ३१
२०३३ पुष १६ गते
१९७६ डिसेम्बर ३१

No comments:
Post a Comment